ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੫ ॥

ਜਾਨਉ ਨਹੀ ਭਾਵੈ ਕਵਨ ਬਾਤਾ ॥

ਮਨ ਖੋਜਿ ਮਾਰਗੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਧਿਆਨੀ ਧਿਆਨੁ ਲਾਵਹਿ ॥

ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨੁ ਕਮਾਵਹਿ ॥

ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਨ ਹੀ ਜਾਤਾ ॥੧॥

ਭਗਉਤੀ ਰਹਤ ਜੁਗਤਾ ॥

ਜੋਗੀ ਕਹਤ ਮੁਕਤਾ ॥

ਤਪਸੀ ਤਪਹਿ ਰਾਤਾ ॥੨॥

ਮੋਨੀ ਮੋਨਿਧਾਰੀ ॥

ਸਨਿਆਸੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ॥

ਉਦਾਸੀ ਉਦਾਸਿ ਰਾਤਾ ॥੩॥

ਭਗਤਿ ਨਵੈ ਪਰਕਾਰਾ ॥

ਪੰਡਿਤੁ ਵੇਦੁ ਪੁਕਾਰਾ ॥

ਗਿਰਸਤੀ ਗਿਰਸਤਿ ਧਰਮਾਤਾ ॥੪॥

ਇਕ ਸਬਦੀ ਬਹੁ ਰੂਪਿ ਅਵਧੂਤਾ ॥

ਕਾਪੜੀ ਕਉਤੇ ਜਾਗੂਤਾ ॥

ਇਕਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਤਾ ॥੫॥

ਨਿਰਹਾਰ ਵਰਤੀ ਆਪਰਸਾ ॥

ਇਕਿ ਲੂਕਿ ਨ ਦੇਵਹਿ ਦਰਸਾ ॥

ਇਕਿ ਮਨ ਹੀ ਗਿਆਤਾ ॥੬॥

ਘਾਟਿ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਕਹਾਇਆ ॥

ਸਭ ਕਹਤੇ ਹੈ ਪਾਇਆ ॥

ਜਿਸੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਭਗਤਾ ॥੭॥

ਸਗਲ ਉਕਤਿ ਉਪਾਵਾ ॥

ਤਿਆਗੀ ਸਰਨਿ ਪਾਵਾ ॥

ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਚਰਣਿ ਪਰਾਤਾ ॥੮॥੨॥੨੭॥